header foto header foto header foto header foto
 
40 jaar Almeerse

Anna van Tienhoven.

Nieuws afbeelding 24-5-2019

Waar kennen we je van op de Almeerse?

Ik coach sinds 5 jaar diverse teams van mijn dochters Linda en Mila in de F en E jeugd. Ik begon als ouder de eerste wedstrijd buiten het veld, aangezien er zich al ouders als begeleiders hadden opgeworpen. Toen ik de eerste wedstrijd zag dat begeleiders en kinderen 15 minuten voor aanvang nog steeds radeloos om zich heen keken van ‘wat moeten we eigenlijk doen?’, ben ik over het hek gesprongen en ging de rest vanzelf, net als de jaren daarna 😉.  

Hoe ben je trainer/coach geworden?

Ik was 16, hockeyde op Amsterdam in de B1 en de A1 en was altijd op de club. Pielen, kijken en nog een keer proberen. Ik werkte voor de trainingen in de paardenbak en op de heuvel in het bos aan mijn conditie en ik schoot 200 ballen op het goal uit alle hoeken en gaten tot ik het ook met ogen dicht kon. 

Omdat ik er toch altijd was werd ik gevraagd om samen met Carole Thate de volledige meisjes D-lijn training te geven en de D1 ook te coachen. In de loop van de jaren werd dat ook C, B en A, clinics en hockeykampen tot het einde van mijn studieperiode. 

Wat doe je zelf in het dagelijks leven?

Als adviseur en interim manager zet ik organisaties aan tot continue verandering naar een duurzaam bestaan. Concreet: het realiseren van strategische doelen en het versnellen van transities en verbetertrajecten. Naast abstracte inhoud ten aanzien van innovaties, trends en exponentiële ontwikkelingen, gaat het daarbij ook om hoe je mensen binnen organisaties maximaal in hun kracht kunt zetten en teamvorming kunt versterken.

Hoe combineer je coach/trainerschap met studie/werk/eigen hockeyteam?

Gewoon doen! Al is het met twee fulltime werkende ouders soms best een legpuzzel om alles te laten passen. En om de kinderen 5 dagen in de week op de hockeyclub te krijgen. Werkende door heel Nederland en met kinderen die vanuit het uiterste puntje in Almere Buiten naar de club moeten betekent vaak vroeg opstaan, zodat je ´s middags ook weer op tijd op de club kan zijn of ´s avonds nog een uurtje doorwerken om het werk nog af te ronden. Opa’s en oma’s zijn gelukkig een goede en fijne vliegende keep in het logistieke proces.

Hoe omschrijf je jezelf als coach/trainer?

De kinderen, die ik in de afgelopen jaren heb mogen coachen, omschrijven mij als ´duidelijk en streng´ voor en tijdens de wedstrijd. Ik maak duidelijke afspraken en geef mijn verwachtingen duidelijk aan, met directe feedback in en buiten het veld. Plezier aan de sport beleven door te leren en leren-leren vind ik ook belangrijk. Sommige kinderen moeten daar in het begin van het seizoen aan wennen. 

Iedereen speelt evenveel en op alle posities, waarbij ik er wel rekening mee hou dat iedereen in een wedstrijd, op basis van individuele ontwikkeling, naast een uitdagende positie ook altijd ook op een voorkeurspositie kan spelen. Niet alle speelsters in de E jeugd kunnen al drie tot vijf taken tegelijk opslaan en verwerken, daar moet je rekening mee houden. 

Ik coach vooruit, de speelsters die niet aan de bal zijn. Uitgevlogen speelsters die in nieuwe teams spelen volg ik nog als ik toch al op de club ben. Ze vragen regelmatig feedback en geven nog altijd een high-five of knuffel.

Heb je zelf nog bijzondere herinneringen aan een vroegere coach/trainer?

Daar zitten best wel wat bijzondere namen tussen: Roelant Oltmans, Maurits Hendriks, Thomas Tichelmans en Donald Drost. Van Thomas heb ik uiteindelijk de passie voor het trainen/coachen ‘overgenomen’: waarnemen en analyseren wat iemand al wel kan. 

Donald Drost is me het meest bijgebleven in meerdere opzichten. Donald was snoeihard, recht voor z’n raap, bracht nieuwe trainingsvormen en wedstrijdtactieken en zorgde ervoor dat iedere speler op zowel de trainingen als in wedstrijden het maximale eruit haalde. 

Zo krijgt M8E2 op vrijdag training van Tara en Lorien uit de B/C-jeugd. Fantastisch om te zien hoe zij hun eerste stappen als trainer zetten, soms wat onwennig, altijd met de goede intentie en motivatie. 

Wat zijn je ervaringen met de ouders van je spelers?

Positief! Ze zijn er altijd en vrijwel allemaal. Met zelfs een vaste groep opa´s en oma´s die regelmatig komen kijken. Aan het begin van ieder seizoen maak ik duidelijk wat ik van speelsters en ouders verwacht en dat we allemaal een rol in en rondom het team hebben. Door duidelijk te zijn is er weinig ruis en is iedereen in positieve zin aanspreekbaar. Dat werkt twee kanten op, rondom het veld en in verdere communicatie, zoals via Whatsapp-groepen. 

Hoe omschrijf je de sfeer aan de kant van het veld?

Actief en enthousiasmerend. Ook als ouders soms te enthousiast zijn langs het veld en als het spannend wordt, daarmee onbewust te veel druk op kinderen leggen of naast aanmoedigen ook instructies gaan geven, kunnen we elkaar daar op aanspreken. 

Ook dit jaar heb ik bij meisjes 8E2 een groep ouders die alle kinderen aanmoedigen en mooie acties of goals van de tegenstanders ook belonen met applaus. Ze helpen elkaar bij logistieke puzzels, regelen dingen en voorzien mij en onze vaste scheidsrechter Andre van een bakkie koffie als we er weer eens geen tijd voor hebben: fijn en prettig!

Wat zijn je ervaringen met de scheidsrechters op het veld?

Als A junior heb ik twee keer een rode kaart gekregen. De eerste was tijdens de landskampioenschappen toen ik een doorgebroken speelster snoeihard onderuit haalde binnen de cirkel. De tweede rode kaart was vanwege schelden op scheidsrechter tijdens een oefenwedstrijd, waarmee het team benadeeld werd en een vade uit schaamte teleurgesteld wegliep. Sindsdien heb ik mijn lesje geleerd. 

Als coach maak ik aan het begin van ieder seizoen met spelers en ouders altijd de afspraak ‘de scheidsrechter heeft altijd gelijk’, ongeacht of je dat zelf anders ziet of het er mogelijkerwijs niet mee eens bent. Accepteer de beslissingen van scheidsrechters, neem je positie in en doorgaan. Ook al sta ik als coach ook soms best op mijn tong te bijten.

Kom je zelf uit een hockeyfamilie?

Mijn moeder (uit Finland) heeft vroeger veel aan atletiek en langlaufen gedaan. Mijn vader was een voetballer. Toen mijn zus en ik gingen hockeyen, was mij vader een vaste waarde aan de lijn als supporter. Hij regelde dingen rondom teams en was er altijd om ons naar wedstrijden, trainingen en toernooien te rijden en draaide bardiensten.

Welke positie(s) speel(de) je?

Ik speelde op het veld vooral op het middenveld, centraal of aan de linkerkant. Incidenteel speelde ik ook weleens centraal achterin om de spits van de tegenstander uit te schakelen. Begin jaren negentig raakte het zaalhockey in een aantal districten uit de gratie. 

Omdat ik, vanwege de snelheid, zaalhockey stiekem nog leuker vond dan veldhockey heb ik in de winter hoofdklasse competitie gespeeld bij een andere club. In de zaal speelde ik ook aan de linkerzijde van het veld.

Heb je zelf een echt hockeygezin?

Mijn dochters Mila en Linda spelen in de E en D jeugd. Er ‘hangt’ een meter hockeysticks in huis, de tuin is bezaaid met pionnen en in de herfst komt er een paar dozijn ballen tevoorschijn onder de struiken. Er wordt vaak gehockeyd in de tuin. Met heel veel logistiek gegoochel zijn we als gezin 5 van de 7 dagen in de week op de club te vinden, en soms ook op zondag (6e dag) of bij wedstrijden van Oranje. 

Mijn echtgenoot Erik heeft tot vorig jaar het team van de jongste begeleid. Hij heeft vroeger altijd gevoetbald, maar is nu ook met stick en bal met de kinderen bezig. We vinden het belangrijk om ook andere prikkels en ervaringen op te doen buiten het hockey als gezin.

Welk hockeymoment zal je altijd bijblijven?

Ik kom regelmatig op clubs waar ik bijzondere herinneringen aan heb door specifieke acties, wedstrijden, trainingen en selecties of juist de omstandigheden. Het jaar 1992 was in veel opzichten bijzonder met drie mijlpalen. 

Met Amsterdam vierden we het eeuwfeest en organiseerden we de Europacup voor Dames. Als trainer/coach van de C en D-jeugd heb ik de organisatie van de ballenjongens en meisjes verzorgd.

 In de zomer van 1992 heb ik de Olympische Spelen in Barcelona mogen bijwonen (uitwisselingsprogramma FIH). Voor Oranje een teleurstellend toernooi. Als supporter heb ik alle hockeywedstrijden gezien en me verslapen (1e helft) toen de Oranje heren strijdend om het brons in een kolkend stadion met 3-4 verloren van Pakistan. 

1992 was ook het jaar dat ik tijdens een oefenwedstrijd in een aanvallende actie, bij het indraaien, een stick volop mijn knie kreeg. De opgelopen schade was met 6 operaties en revalidaties niet meer volledig te herstellen.

Wie is/was je idool in de hockeywereld (toen of nu)?

Ik ben (pas) begonnen te hockeyen in de C-jeugd bij Abcoude en maakte na 2 jaar de overstap naar Amsterdam. En dat in een periode dat Amsterdam succesvol was en veel spelers van Heren en Dames 1 ook in Oranje speelden. De technische pingelaar Taco van den Honert had een trukendoos aan wie iedereen zich vergaapte. 

Carina Benninga was een voorbeeld als het gaat om onverschrokkenheid, teamspirit en coaching in het veld. Je moet tegenwoordig heel wat in huis hebben om je te blijven ontwikkelen. Zoals Valentijn Charbon zich dit seizoen bij Heren 1 heeft ontwikkeld en de laatste weken: genieten!

Waarom zou iedereen deel moeten nemen aan het 6x6 Ultimate Edition?

Het is een mooi evenement waarin je met andere leden van de club in het veld lekker kan pielen en kan laten zien wat je kan en naast het veld nieuwe contacten legt en je naast het veld nieuwe vrienden maakt. Prestaties, samen, gezellig: samen Almere!




Reacties


Renske Aarts

9-5-2019 @ 11:56:10 |Wat een prachtig verhaal! Dankbaar dat jij dit jaar de coach bent voor meisjes 8E2. Renske is dol op jou en wij als ouders waarderen jouw bijdrage enorm. Geniet nog even van de laatste wedstrijden als coach!!

Miranda Kraak

9-5-2019 @ 12:21:19 |Wat leuk om op deze manier wat meer over jou te weten te komen. Je doet het samen met André super als coach van de M8E2. Leuke groep ouders en kinderen dit jaar!

Terra van Ginkel

26-5-2019 @ 21:38:42 |Je bent een fantastische coach!! Bedankt voor een geweldig seizoen!

Reageer op het nieuws